نسل نو

سالهاست كه مردم شوشتر باراني را تجربه مي كنند كه شايد كمتر كسي با آن آشنا و يا آن را ديده، حتي در مورد آن شنيده باشد. باراني كه وقتي شروع به باريدن مي كند به تن هرآنچه كه مي نشيند آن را از داستاني با خبر مي كند كه سراسر غم و اندوه است. داستان غريبي و بيكسي شوشتر...

شركت كشت و صنعت كارون، بزرگترين توليد كننده شكر در ايران و خاور ميانه است. اين شركت قبل از پيروزي انقلاب اسلامي آغاز به كار كرده است و در محلي بنام ديمچه در شوشتر قرار دارد كه به نظر يكي از اساتيد رشته كشاورزي، خاك آن با خاك كشتزارهاي كاليفرنيا (از نظر ارزش كشاورزي) برابري مي كند.

اين شركت به عنوان بزگترين واحد صنعتي شوشتر، با حدود دوازده هزار نفر كاركنانش باعث شده تا شوشتر دومين شهر كارگري در استان باشد. ظرفيت توليد اسمي كارخانه، ساليانه 200 هزار تن شكر است كه اكنون حدود 170هزار تن در سال توليد مي كند. در سال گذشته موفق به كسب «جايزه هزاره جديد» اروپا و دريافت مدال طلايي كيفيت مديريت جهاني شد.

 تمام اين موفقيت ها كه از دور نمايان است مصداق اين مَثَل است كه «صداي دهل از دور خوش است». آري تمام اين موفقيتها هست، اما...

باري كه اين شركت بر دوش شوشتر دارد آنقدر سنگين است كه لطمات همه جانبه و جبران ناپذيري به اين شهر وارد كرده است و از ابعاد مختلف قابل بررسي است. تحصيل فرزندان دوازده هزار خانواده كه بيشتر آنها غير بومي هستند بر دوش مدارسي است كه ظرفيت دانش آموزان خود شهر را ندارند چه رسد به دانش آموزان شهركهاي شركت كارون. و اين امر باعث شلوغي بيش از اندازه كلاسهاي مدارس(بيشتر در مقطع متوسطه) در شهر شده است. از بركت اين مسئله شهرمان موفق شد به كسب رتبه آخر در رده آموزشي خوزستان نائل آيد. تردد اتوبوسها و «تريلرهاي اتوبوس نما»ي اين شركت باعث مي شود تا هزينه نگهداري خيابانها و جاده هاي شوشتر بسيار بالاتر از حد معمول شده و به جاي توسعه ي خيابانهاي شهر و ساخت خيابانهاي جديد، بودجه هاي شهرداري فقط قادر به ترميم خيابانها باشد.(همينطور در مورد جاده ها) همچنين يكي از عوامل ترافيك سنگين برخي ساعات در خيابانهاي شهر و بر روي پل(باستاني شده ي) شوشتر نيز همين ها هستند. جذب نيروي كار غير بومي شوشتر و بي توجهي به نيروهاي تحصيلكرده و غير تحصيلكرده بومي، هرچه بيشتر به مهاجرت خانواده ها از اين شهر دامن مي زند و بيشترِ جمعيت شهر را غير بومي مي كند كه اين هم باعث موج لطمات جبران ناپذير به فرهنگ غني بومي مي شود. پس از برداشت نيشكر نيز، مزارع را كه باقيمانده ي ني ها در آن هستند به آتش مي كشند و خاكستر ناشي از آن، بصورت ابرهاي زرد در منطقه پراكنده مي شود كه باران آن خاكستر است. خاكستري كه در چند ساعت تمام شهر را فرا مي گيرد. بالاخره باران است...

با وجودي كه در تمام سالهاي فعاليت، خاكستر باران براي شوشتر بوده است و لطمات و زيانهاي فراواني براي محيط زيست، ساختمان ها و خاك و غيره دارد اما، تاكنون اين شركت عوارض آلودگي محيط زيست را پرداخت نكرده است. عوارض صنعتي نيز كه كه تا كنون به شهرداري پرداخت مي شد، با آغاز اجراي طرح تجميع عوارض، قطع شده كه شهرداري را با مشكلات جدي مواجه ساخته است و شهر شوشتر را از همين آب باريكه اي كه از طرف شركت كارون خير بود محروم ساخت. از سويي با طرح تفكيك بخش گتوند از شوشتر و تبديل آن به شهرستان مستقل، مي خواستند آن را نيز به گتوند ملحق كنند كه با اعتراضات گسترده ي مردمي مواجه، و از اين كار جلوگيري شد.